zondag 4 september 2016

Opruimen en opknappen (1) augustus 2016




Augustus 2016

Boeken, paparassen, papiertjes met teksten,
brieven, foto’s, steentjes, veertjes
en zoveel meer gaan door mijn handen
Bewaren of doorgeven?

Mijn woonkamer
is 
in een staat van transformatie
met kale muren en lege kasten
alle meubels op elkaar gepropt
in het midden.

In de gang stapels boeken. 
Boek voor boek gaat door mijn handen.
Sommige geef ik door.
Anderen behoud ik.
Ze zijn mijn geheugen.
Een boekje met de naam Onderweg.
Ik open het en zie
ontroerd, in het vertrouwde handschrift van mijn moeder
een boodschap voor mij uit 1965
vlak voordat ik leerling -verpleegster zou worden.
Mam is vlakbij, dichterbij dan mijn adem.

Gehecht. Geeft niets. Toch laat ik ook los.



Woonkamer’s  muren worden zonnig zachtgeel en roomwit.
Het plafond spierwit.
Licht!
lichte warme tinten-terra en geel- voor de komende donkere maanden en de jaren na deze.
Tussendoor gaan in een andere kamer de ‘woonkamer’ spullen weer door mijn handen.
Bewaren of doorgeven?
De meubels blijven, ze zijn nog prima, stevig en zo vertrouwd.
Herinneringen, herinneringen, herinneringen.

Vele boeken met vooraan opdrachten van mijn ouders
en van vele andere overledenen
doen mij een krop in de keel geven, dan tranen die stromen
over de dierbare schoonheid ervan.
Briefkaarten in boeken alsof ze gisteren zijn geschreven,
handschriften die als de mensen zelf zijn.
Opruimen is moeilijk en gemakkelijk tegelijkertijd.

Achterstallig onderhoud? Het knapt op, als nieuw.
‘t Voelt als verhuizen, maar dan nóg meer naar mijn eigen plek
met de tuin die mij zo lief is. Waar ik zóoo v’liefd op ben. 
Het is een levenskeuze
met mijn opgebouwde sociale netwerk
 ga ik-wat men ook zegt- écht niet verkassen naar een appartement zonder tuin.
Dán sterf ik, terwijl ik nu pas leef.

Geen zin om wederom te investeren in een nieuw netwerk opbouwen.
Geen zin om afscheid te nemen van mijn nu vertrouwde buurt.
Overal is wel eens wat.
Dus …
investeer ik in valpreventie en meer.
Voor mijzelf zorgen, zoals ik voor anderen zorgde en zorg.
Het mijzelf gezellig maken en keer op keer motiveren.

Thuis en dankbaar.

Geen opmerkingen: