zondag 30 oktober 2016

Herfstige, lenteachtige eerste wintertijddag wandeling




Eerste zondag met wintertijd.

Tijd 

Ik motiveer mijzelf. Ik kies. We gáan van deze dag genieten,
veel buiten zijn is mijn opdracht aan mijzelf.

De eerste bus, bijna leeg rijdt over een
net zo lege weg
langs verstilde akkers en weilanden
bedekt
met
nevelige tapijtjes als spinnenwebben

Het stadje aan zee is nog stil
mijn voetstappen zijn hoorbaar
samen met het gebeier van de bejaarde kerkklok.
De dichte winkels geven mij het zondagse
gevoel van weleer.
Mijn ogen slurpen dat wat ik kan zien, in.
Ik spreek mijn gezichtsveld toe. Alsjeblieft blijf nog lang leven, oogzenuwen. Het liefst altijd.
Alsjeblieft. 
Bewust zet ik mijn voeten neer. Bewust loop ik,
naar de zuurstofoase. Oplader voor mensen.
Mijn telefoon zet ik op stil.


Dan verwelkomt het bos mij
‘Ha, je bent er weer.’
Wij zien elkaar.
Ik verbind mij en wat voel ik mij weer sterk
een deel van het geheel.
Teruggroetend loop ik met een plechtig maar blij
 gevoel - langs de oude verwaarloosde muziekkoepel- de
lange laan met eeuwenoude beuken in. Aan weerszijden staan ze
zij aan zij. Samen vormen zij een levende  kathedraal
met stevige pilaren, bovenin naar elkaar toe gebogen 
met een ritselfluisterend bewegend dak
waar de zon haar stralen vol licht doorheen laat neerdalen als een schijnwerper
die een kleurrijk herfstbladeren toneel verlicht. Verderop als een grote, schitterende spiegel die 
extra bos weerspiegelt, een kleine bosvijver met rondom kris kras nog meer oude bomen.


 Wat een pracht. De lange laan met haar beuken met hun stevige wortelstelsels, stelsels die
de aarde bijeenhouden
communiceert weid vertakkend met
alle bomen van dit bos. Stil, geluidloos doch voelbaar
tussen het geritsel van vogels, eekhoorns en af en toe een ree, heen.
Kleine paadjes kronkelen zich als een labyrint naar andere kleine paadjes.


Gedempte stemmen, geritsel van bladeren.
Af en toe een gezin met blije kinderen. Gelach.
Ook is er een man -die opeens uit de bosjes komt- waar ik mij ongemakkelijk over voel. Bah. Hij loopt achter mij aan.
Tóch draai ik mij om - mijn verbeelding opzij duwend- wens hem goededag en vraag hem de weg naar een deel van het bos. Hij schrikt van mij. Mompelend geeft hij antwoord, waarna hij opeens weer verdwenen is.

Dan ontmoet ik een vriendin. Samen zitten we stil op een bankje
drinken water en eten een boterham. Ont-moeten.
Later komen we een  gezin tegen waar ik ooit werkte en *Sonrisde met de zoon. Mooie tijden. De jongen komt op mij af. Hij herkent mij. Wij kijken achter elkaars ogen. Wij zijn blij. Weer zie ik de prachtige intelligente mens die er huist achter zijn uiterlijke beperkingen. Ik voel mij dankbaar. Jammer, dat ik er niet kon blijven werken. Hij werd mij fysiek te sterk. Dag toen. Wat leerde ik veel. Wat een toffe tijd was het.

Na de wandeling gaan vriendin en ik een cappuccino en een soep pomodori drinken&eten bij de plaatselijke Italiaan: l’Angelo (in Oostvoorne.) Een aanrader. We zitten buiten op het terras zonder jas op deze eerste wintertijddag. Wat een cadeautje. De soep is van een engeltjes piest op je tong zaligheid waar je u tegen zegt. Een anrader. De capuccino eveneens.


Dag bos, het was fijn weer bij je te kunnen en te mogen opladen.
Bedankt voor je herfstige schoonheid en je zo ogenschijnlijk gemakkelijk
meegaan met de seizoenen.
Dank voor je zuurstof en het mogen loslaten van zoveel gedachten
en zorgen van en over anderen. Ik hoef niet andermans verantwoordelijkheden te dragen en zeker niet over te nemen.
Dank voor jullie stevigheid, bomen.
Geen reisstress gehad en niet gestruikeld op oneffen paden.


Dunjabath bos. Dag bos, tot ziens. 
Dag lÁngolo :-D ook tot ziens.


*Son-Rise  http://www.autismtreatmentcenter.org/

2 opmerkingen:

Corina Bloem zei

Wat een fijne column, Mathil. Zo puur en eerlijk.
En jahoor, ik ben meegewandeld. Heb ook het kopje koffie gedronken.
De mooie beuken gezien. De zon op m'n toet. Dankjewel lieverd. X

Tilly Kuiper zei

☺️👍🏼😘Dank je wel, ((( B))). Ik ben blij en dankbaar dat je via mijn schrijven kon meewandelen.💕