zaterdag 28 januari 2017

Vogels



Het is vogeltelling vandaag. Nee, ik doe er niet aan mee. Mijn zegeningen tel ik. Mijn tuin wordt namelijk dagelijks bezocht door vele vogels: mijn vaste aanvliegduiven, waarvan éen een weduwnaar/weduwe, de vele mussen, de merel of twee, het solo roodborstje, de spreeuwen, koolmeesjes en af en toe toen het erg vroor landden ook kauwen of waren het kraaien? Ik voel mij een zeer rijk mens met deze diversiteit aan bezoekvogels. 

vrijdag 27 januari 2017

Fijn dat je er weer bent

Fijn dat je er weer bent
gezellig.

Een kringetje maken aan tafel
elkaar en het voedsel bedanken.
Praten en luisteren naar elkaar.

Mijn kinderen zijn al jaren de deur uit
wat was en wat zou het dan gezellig om weer regelmatig kinderaanloop,
hondenaankoop, hun mama en oma aanloop te hebben.
Ze zijn deel van mijn vriendenkring.
Er te mogen zijn voor de ander. Iets hebben mogen betekenen?
Weer zullen mogen betekenen?
Weer samen knutselen, lachen, spelletjes doen, dansen, zingen, vogels kijken, picknicken buiten maar vaker binnen?
Soms druk, ja dat is waar maar toch genoot ik er net zo 
van als toen vroeger  mijn kinderen hun vriendjes mee naar huis namen.

zondag 22 januari 2017

Over solidariteit, verbinding, respect, jezelf zijn en mensenrechten.




De oude vrouw zucht. Ze voelt zich stokoud, ouder dan de zee en tevens jonger dan het moment. 

'Er is altijd een keuze. Schrijf weer.' fluistert haar hart.

Ieder moment in haar leven was nieuw als de teug adem die ze inhaleerde. Nooit was deze hetzelfde. Het ging door als de vloeiende beweging van een rivier.
Soms blokkeerde zij, dan was er geen ruimte om haar hart en ziel te laten ademen.

Zoveel raakt haar en er is haar gevoel van rechtvaardigheid. Nooit zou zij zomaar iemand de schuld van iets geven zonder eerst aan introspectie te doen. Ze herkauwt. Veel. Wikken en wegen. Wat heeft zij fout gedaan? Heeft zij iets onjuist gedaan? Ook ervaringen van kortgeleden heeft ze nog niet getransformeerd tot iets wat zij kan behappen. Maagpijn tot voor kort. Ze kon het nog niet verteren. 

Gemis, gemis van spontane bezoekjes van een familie met  kinderen en  honden. Verbondenheid is, meeleven is maar ze heeft geen verbale woorden om door de impasse te komen. Hoe is het toch mogelijk?

Ze heeft zich een tijd geïsoleerd -ook door ziekte- om dingen op een rijtje te krijgen. Soms heeft ze dat nodig, al is ze een mensenmens. Steeds minder kan ze tegen drukte, steeds meer zou ze er toch tegen willen kunnen. Dus gaat ze onder de mensen, voelt zich een deel van het geheel en toch … voelt zich deels een buitenstaander, net als vroeger als kind. Aan haar gevoel wordt vaak voorbij gegaan. Meer en meer houdt ze (weer) haar mond. Het is zinloos om te praten? Om te zijn wie je bent?

Ah, merde alors. Kom OP. Rise and shine. Wees jezelf.

maandag 2 januari 2017

Verbinding


Na de  kerstmarkt tragedie in Berlijn, wederom terreur in Turkije
het nieuwe jaar was nog maar een paar uur jong.

Geen woorden voor.

Mensen die plezier maakten, feest vierden vermoorden in koele bloede.
Waarom toch?

Geen woorden voor.

Zoveel verdriet en gemis.

Zo vreselijk, afschuwelijk erggggg.

Te erg ook het vandalisme tijdens oud en nieuw in ons land.
Het on-respectvolle naar hulpverleners toe.

Zoveel.

Keer op keer verbind ik mij met elders en met dichtbij. Een wereldvrede kaars aanstekend
ho ono pono voor als ik dingen - terwijl het kloppend voelde voor mij-vanuit andermans gevoel onjuist zou hebben aangepakt. Het spijt mij.






Echter, gisteren zag ik een witte duif in de tuin
en
een vlinder op zolder

Stille veelzeggende symboliek.

De vlinder liet ik vrij
de mistige Nieuwjaarsdag in,
moge ze fleurigheid vinden.

Bloemen.



Verbindingen
. Verbondenheid
Verbondenheid
barmhartigheid.
(Op een in een hoek beschadigd dienblad van mijn moeder)










zondag 1 januari 2017

Dankbaarheid

Een nieuwe dag
Een nieuw begin?

Gelukkig Nieuwjaar.

De blokkade rond mijn hart openen
Weer
Wou het nieuwe jaar niet in

Echter, de adem stroomde door
Bracht mij in 2017
Terwijl ik vanachter het gordijn
Naar vuurwerk gluurde
Mooie bloemen zei het kind in mij.

Nu
In de ochtend
Ziek terug in bed
Bewust
Van nieuw
Iedere dag
Opnieuw
Op nieuw.

Keuze

Dankbaarheid voeding geven
Dankbaarheid voor al wat dankbaarheid waard is.

Het lijkt zo moeilijk, toch is het gemakkelijk
Het lijkt zo gemakkelijk, toch is het zo moeilijk
Je kwetsbaar openstellen
weer?

https://m.youtube.com/watch?v=nj2ofrX7jAk