zondag 22 januari 2017

Over solidariteit, verbinding, respect, jezelf zijn en mensenrechten.




De oude vrouw zucht. Ze voelt zich stokoud, ouder dan de zee en tevens jonger dan het moment. 

'Er is altijd een keuze. Schrijf weer.' fluistert haar hart.

Ieder moment in haar leven was nieuw als de teug adem die ze inhaleerde. Nooit was deze hetzelfde. Het ging door als de vloeiende beweging van een rivier.
Soms blokkeerde zij, dan was er geen ruimte om haar hart en ziel te laten ademen.

Zoveel raakt haar en er is haar gevoel van rechtvaardigheid. Nooit zou zij zomaar iemand de schuld van iets geven zonder eerst aan introspectie te doen. Ze herkauwt. Veel. Wikken en wegen. Wat heeft zij fout gedaan? Heeft zij iets onjuist gedaan? Ook ervaringen van kortgeleden heeft ze nog niet getransformeerd tot iets wat zij kan behappen. Maagpijn tot voor kort. Ze kon het nog niet verteren. 

Gemis, gemis van spontane bezoekjes van een familie met  kinderen en  honden. Verbondenheid is, meeleven is maar ze heeft geen verbale woorden om door de impasse te komen. Hoe is het toch mogelijk?

Ze heeft zich een tijd geïsoleerd -ook door ziekte- om dingen op een rijtje te krijgen. Soms heeft ze dat nodig, al is ze een mensenmens. Steeds minder kan ze tegen drukte, steeds meer zou ze er toch tegen willen kunnen. Dus gaat ze onder de mensen, voelt zich een deel van het geheel en toch … voelt zich deels een buitenstaander, net als vroeger als kind. Aan haar gevoel wordt vaak voorbij gegaan. Meer en meer houdt ze (weer) haar mond. Het is zinloos om te praten? Om te zijn wie je bent?

Ah, merde alors. Kom OP. Rise and shine. Wees jezelf.

Vandaag is alles anders. Vandaag schrijft ze weer. Durft ze weer te schrijven  naar buiten toe. Het is toch te zot dat zijzelf haar wezen opsluit, haar recht om voorzichtig haar mening te geven laat gaan, terwijl zovelen voor dit recht strijden. Dat ze zich laat ondersneeuwen door andermans lawinewoorden.


 Ze voelt solidariteit met alle vrouwen en mannen die onder andere voor vrouwenrechten opkomen. Voor mensenrechten. Voor het leven. Solidariteit voor eenheid door diversiteit. Zoveel verschillende mensen, opkomend voor elkaar, zichzelf, hun land en de Aarde met haar klimaatcrisis. Als dát geen boost geeft.  Gisteren waren er wereldwijd vrouwenmarsen, ook mannen en kinderen liepen mee. In Washington DC was het stampvol. In andere steden en landen werd ook gedemonstreerd. 

Zelf liep  ze in de geest mee over zonnige paden op de vrieskoude dag die het gisteren was, zich verbindend met alle mensen wereldwijd en dichtbij die voor mensenrechten opkomen. 

Ze voelt zich deels een schijtlijster, dat ze niet in een drukke mars meeloopt. Maar ja, die prikkels he? Ze ziet een zwanenstel en kijkt mild naar zichzelf. Ieder mens is anders. Het gaat om verbinden, om verbondenheid voelen. En dát voelt zij. Dáar gaat het om. Tijdens de stille wandeling loopt zij als deel van de natuur-van het ecosysteem- mee. 

Dankbaar en ook blij leest zij dat er meer dan 600 marsen wereldwijd waren op die zaterdag de 21ste januari in 2017. In Washington is er geen enkele arrestatie door de politie gedaan. Het was niet nodig. Wat een verschil met wat andere demonstraties kunnen voortbrengen, rellen, geweld en arrestaties. Terwijl wij, diep in ons hart, bruggen tussen mensen en landen willen bouwen, geen muren. Respect willen hebben voor elkaar. Gehoord willen worden. Door onze gekwetstheid heen. Dat geldt voor alle partijen.  Doch mensen tegen elkaar opzetten werkt niet verbindend  en op een planeet, die in de grote ruimte eromheen zo klein is, is het belangrijk dat wij elkaar de hand reiken. Een voorbeeld zijn voor onze kinderen. Ook in taalgebruik. Angst aanjagen hoort daar niet bij, wel een gezonde dosis alertheid en wantrouwen.
 
Voor vertrouwen kiezen. Naar elkaar toe. Steeds weer.

Ja, en dan is het belangrijk om  elkaar weer de hand te reiken in de eigen straat bedenkt ze. Acuut komt ze weer in de pleegkindmodus-een patroon dat af en toe de kop op steekt sinds haar jeugdjaren- het niet tot last willen zijn en niet weten waar ze wel of niet goed aandoet. Shitterdepit.

Kom op, kom op, kom OP.

Soms heeft ze vlog neigingen. DOEN … zegt haar inner stemmetje, als eerbetoon aan een jongen die suïcide pleegde en die graag had willen vloggen.
Ze denkt na en kan de Vloggevolgen niet overzien. Dat is enggg. Hm, is ze dan een controle freak? Hm, ieder mens waarschijnlijk een beetje, maar je mag ook laten stromen.

In ieder geval heeft ze weer geschreven. Ze voelt dat het haar goed doet. Ze mag opkomen voor zichzelf, bij zichzelf vóor dat recht. Dus dat is al heel wat. Er is een gevoel van acceptatie. Ze mág zijn wie ze is, ze mág spontaan zijn en nu voelt ze dat ze weer gaat piekeren over wat zij in andermans ogen onjuist deed. Een oud patroon dat te heftig is. Moge het haar minder de baas zijn.

Praten is een optie.
Elkaar complimenten geven in plaats van te wijzen op tekortkomingen? Dat is haar manier.

Stilzijn is ook een optie, maar als stilzijn en onszelf isoleren gaan vreten dan is uitspreken en luisteren naar wat dwars zit, zonder elkaar weer te beschuldigen de enige mogelijkheid om iets uit de wereld te helpen en te transformeren.

Wat kan zij slecht met conflicten omgaan. Beter gezegd, zij kan er niet tegen. Ze is voor harmonieuze verstandhoudingen en voor elkaar vriendelijk  benaderen. Dat is het. Meer niet maar ook niet minder. 

Dan noem je het maar naïef.
Acceptatie is. 

Of …misschien hóeft er niets uitgesproken te worden en kunnen wij voldoen met elkaar de hand te reiken, een (((knuffel))) te geven voorbij alle misverstanden en verschillen heen? 

Weer is er twijfel. 
 








4 opmerkingen:

Corina Bloem zei

Wat een heerlijk stuk tekst.
Bevlogen, relativerend en met passie geschreven.
Dat kan ik rustig aan mijn (schrijf)vriendin) overlaten.
Lezen en leren. Dankjewel, M'mmtje. xxx

Roely zei

Goed stuk, Mathilde.
Fijn dat het weer lukt om je gedachten op 'papier' te zetten.

Stiny Huizing zei

Uit je verhaal blijkt duidelijk dat je een betrokken en lieve vrouw bent. Gewoon jezelf blijven.

Tilly Kuiper zei

☺️Dank jullie wel ((( schrijfmaatjes)))😘