vrijdag 24 februari 2017

Weer een overlijden





Een vriendin is acht februari onverwachts
overleden, op een zelf
gekozen wijze.Wat raakt het nieuws mij intens
diep. Het went nooit als iemand zich
van het leven beneemt. Zeker als een vriendin
dit doet. Had ik het kunnen voorkomen? Nee.

Wij correspondeerden per msn met elkaar,
zagen elkaar slechts drie keer in  levende lijve.
Drie weken voor haar overlijden was de derde keer.
Bizar.


Men zegt: ’het was haar eigen keuze,
dat móet je respecteren.’
Respect voel ik.Echter, het sluit
het gemis niet uit en tóch een bezwaard gevoel
van het niet hebben kunnen voorkomen. 

Niet te stoppen tranenwaterval,
verdriet
over haar eenzame besluit
lijkt de suïcide van broerlief
jaren terug  wederom als gisteren.
Het went nooit.

Misschien kwam zij tot haar daad,
waar moed voor nodig is, terwijl zij
dicht bij zichzelf was?
Niemand die het weet.

Hoe ouder een mens wordt, 
hoe meer mensen overlijden
en je opeens tot de oudste generatie
van een familie behoort.


Alle ogenblikken vol schoonheid
samen blijven
bestaan, ik voed ze
altijd en steeds meer in het
hier en nu. Echter,
alle dagen van alle gisterens
maken een mens tot wie hij /zij is
en lopen zij aan zij mee iedere nieuwe dag in.


Rust zacht in liefde en vrede.









2 opmerkingen:

Corina Bloem zei

Mooi en verdrietig.
Maar prachtig beschreven. Puur.
Zonder franje. Xx

Tilly Kuiper zei

Dank je, B.