maandag 17 april 2017

De sering gaf de geest

De Sering in mijn tuin
heeft de geest gegeven
de geest aan wie? Aan wat?

Vorige jaar bloeide je nog 
het opengaan van je 
talrijke knoppen heb ik 
niet mee kunnen maken.
Ik was er niet.

Toen ik je weer zag 
stond je vol in bloei.
Met mijn neus dook ik gelijk
in je violette schoonheid 
snoof je geur op.
Je was mooier dan ooit.


Geur van thuis
die je naar dit thuis 
had gebracht.

Nu niets.

Een stukje van mijzelf
is meegestorven
met zoveel meer.


Daar waar ze geënt is, spruiten 
andere takken uit
waarvan de blaadjes eruitzien als
die van een heg.
Welkom? Ik kan niet meer
tegen
afscheid nemen.

Dank je wel, sering dat je was
dank voor je schoonheid
Je wederkerende belofte als symbool
van een nieuwe lente
van nieuw leven
@ dankbaar dat ik je mee
heb mogen maken.

je bent eerder weg dan
ik. 


Geen opmerkingen: