zaterdag 24 juni 2017

Een warme zomerdag­čî×

Op blote voeten door het huis lopen. De ramen open. De gordijnen en lamellen bewegen zacht door een zwoel aanvoelend briesje. Een vette hommel zoemt schel en nerveus tegen het raam aan, het diertje wil naar buiten. Ik reik haar langzaam een opraapstok aan. Ze klimt erop en samen gaan we in slowmotion de tuin in. Daar vliegt ze weg. Heerlijke lichte, lange, lome dagen.

De  tuin toont haar pracht. De hortensia's openen zich en kijk, wat een schoonheid aan hartebloemetjes in ├ęen bol. De kat beweegt traag, drinken is haar bijna te veel. Ze slobbert uit ├ęen van de drie met water gevulde bakjes. 

            Geen vogel  die  nog  komt  drinken of  badderen. 

De roerloze kraaien van kunststof, geplaatst door buren, om levende vogels van de schuttingen te weren, doen hun werk. Sinds kort is nepkraai nummertje drie van de partij. De vrouw heeft het stilletjes als een het is niet anders aangenomen. Haar paradijselijk plekje voelt voor haar als aangerand. Iets anders doen behalve te typen? Ze weet het niet.

Wat mist ze behalve het spontane binnenlopen en het mooie contact opgebouwd  gedurende vijf jaar met haar buurvriendinnen, nu ook  ‘haar’ bezoekvogels. 

             Het voelt zo niet kloppend..


Hartzeer en boosheid wisselen elkaar af. Ze ademt een neiging om te vloggen weg.

Weer komt de weduwe/ weduwnaar bezoekduif argeloos aanvliegen, wil op de schutting landen, dan ziet hij de derde nepkraai en in  dezelfde vlucht 
keert duif zich om en gaat er vandoor. 

                Zwaar gevoel in haar borst. 

Geen mussen meer in de heg, noch in de boom.

                Ze kijkt naar haar tuin. 

Haar mooie dierbare tuin, in haar ogen niet verwaarloosd. De heg en de boom houdt ze ook bij.
Ze haalt zelfs het groen tussen de tegels weg . Onkruid of vuil noemt men het. 
De prachtigste bloemetjes, maar als het niet is opgekweekt wordt het verfoeid.
Wat houdt ze van haar levende doch rustgevende tuin vol geur en kleur. 



Verderop hoort ze vogels. Dat is fijn.

Ze weet dat het een geschenk is als zowel kinderen, vogels en andere dieren zich op hun gemak voelen bij je. 


Zal ze dan toch maar naar een flatje of seniorenwoning verhuizen? Weg van haar paradijselijk plekje ? Weg van haar netwerk? 


               Laat ik mij wegjagen door drie nepvogels en door niet vergevingsgezindheid? 

Nee toch? Mijn zoon te logeren gehad en afgelopen zondag kwam  een nichtje op bezoek. Ook zij genoten van de tuin.

Dan fladdert de single bezoekduif boven de schutting, hij schrikt opnieuw van de derde nepkraai maar deze keer vliegt hij niet weg. Als een vredesduif met de vleugels weid gespreid daalt hij neer op de tafel. Kijkt hij naar mij en begint te drinken. Mijn kat klappert met haar tanden,  ‘je laat het ‘sein ik. 
Het blijft bij het klapperen.

               Duif drinkt en vliegt weg. 


Een musje verkent even later eveneens of de kust veilig is. Het negeert de kraaien van kunststof. Binnenkort weer badderen?

Op het dak fluit een merel

                  Amen in de gloriajajaja.



Geen opmerkingen: