zondag 25 juni 2017

Over e-books en mijn poezenbeest

Zwaar ligt ze half op éen van mijn onderbenen, haar kop op de ander. Zelf zit ik rechtop in bed, geleund tegen een kussen. Ik lees mijn tweede e book: De bucketlist van mijn hond door Lauren Watt. Wie had ooit gedacht dat ik een e book zou lezen? Mijn weerstand was groot want ik vind het  fijn om een tastbaar boek vast te houden, te lezen, te voelen en te ruiken. Maar toch ben ik overstag gegaan. Tevens maakt het iets goed omdat mijn  papiergebruik door dagboek na dagboek vol te pennen door de jaren heen wel wat veel is☺️. Maar ja, met de hand schrijven is zo ontspannend. Het is medicijn voor mij❣️Toch zit ik deels qua dagboek schrijven eveneens richting tablet te loeren. Want nu … zit ik ook digitaal te schrijven. 


Wat een uitvindingen.
Ik zocht of je hier e -books kon vinden en lezen. Ja hoor, binnen vijf minuten was ik verkocht en las ik een fragment uit het eerste e book van mijn leven:Voordat je weggaat. Even later kocht ik het. Afgelopen week heb ik zelfs in een zwoele zomeravond in donker, zitten lezen.
Goed leesbaar, nightshift aan, grotere letters. Ideaal.



Zwaar ligt mijn poezenbeest op een van mijn onderbenen, haar kop
rust op het andere. Mijn hart gaat naar haar uit. We hebben 
het goed samen.
Maar ja, het leven is eindig en ze heeft obesitas. Ze beweegt minder dan dat ze eerst deed. Zes jaar is zij nu. December 2011 kwam ze voorgoed bij mij. Daarvoor kwam ze als kitten vaak langs om rust en stilte te vinden. Dat jaar in december wou haar voormalig vrouwtje haar misschien naar het asiel doen, ze krabte de kinderen en scheen een valse kat te zijn omdat ze beet. Ik vermoed kleine liefdesbeetjes. Ach, ze was nog maar een kitten. 




Dat jaar met Oud en Nieuw was ze bij mij en ik mocht haar eten geven. Tja, en daarna … na overleg met mijn kinderen  - want ik was niet meer van plan om een dier te adopteren na steeds weer verdriet bij overlijden- koos ik toch bewust voor een kat. Jaydee zelf mochy Jaydee kiezen. Haar voormalig vrouwtje en ik zetten allebei eten neer. Eveneens allebei een kattenbak.
Jaydee koos. Ze is nu al zes jaar bij mij. Wat is zij mij dierbaar.

Tijdens het schrijven buig ik voorover over de tablet heen - mijn rug trekt-om haar te aaien. Ze tilt haar koppeke op zodat ik haar onder 
haar kin kan strelen, zij gaat er voor liggen en met haar neus duwt ze mijn hand zodanig dat ik haar oren kan aaien, met een duim precies aan de aanhechting en de andere vingers aan de buitenkant over de zachte ragdunne vacht van haar oren. Ze kijkt gelukzalig. Spin, spin, spin. Ik aai haar helemaal, waarna ze zich uitgebreid gaat wassen, haar geur vermengend met de mijne. Twee vriendinnen. Ze strekt haar voorpoten en melkt in het dekbed. Ik strek en rek mijn armen eveneens. 

Mijn gedachten gaan naar de dieren die in mijn leven waren. Zij is de vijfde kat. Ze omvat de andere vier en ook hond Prins die- toen ik 
nog getrouwd was- vijftien jaar ons leven deelde. 
Moge zij nog heel lang - samen met de vissen- mijn huisgenote zijn.

Dank je wel, Jaydee. 


528 woorden. Ik ga vooruit vergeleken de lappen tekst die ik eerder in mijn Blog schreef😄. 544,545. 500 is echt de limiet. 550😁.



Geen opmerkingen: