woensdag 12 juli 2017

De Vluchtelingencrisis en de crisis waar vluchtelingen zich IN bevinden

Foto’s, reportages, televisiebeelden en talkshows van en over vluchtelingen. Tjonge, jonge, jonge wat heeft Europa het zwaar tijdens de vluchtelingencrisis.

Echter, wíe gaan er door een crisis heen? De vluchtende mensen in nood. Op zee, door het land en in de woestijn. Is het niet erbarmelijk dat zoveel kinderen en volwassenen getraumatiseerd zijn? Beschamend zijn sommige reacties op Twitter hierover. Over mensen in nood! Zijn jullie helemaal  gek geworden, grote-bek-schrijvers?Waarom mensen en de religies die ze aanhangen 
generaliseren? 

De Tweede Wereldoorlog is geweest, maar geleerd ervan?

Bedroevend pijnlijk dat er aan de integriteit van, meestal
vrijwillige, hulpverleners getwijfeld wordt. Zij helpen. Zíe wat 
zij volbrengen! 

Zijn de schijnbaar ongevoelige grote-bek-schrijvers bang tekort te komen? Er is niets mis met humaan zijn. Open je hart, zie de mens in de migrant. Of deze vlucht voor oorlog óf voor droogte en hongersnood, zie een persoon  met kwaliteiten en ja, ook tekortkomingen. Net als u en ik die hebben. Éen ding hebben ze - op een enkeling na- gemeen. 

Ze vluchten om in vrijheid en veiligheid te kunnen leven. 

Hoe kun je ooit  compassie  verwachten als je zelf geen compassie toont aan iemand in nood? Door de eeuwen heen migreerden ieders voorouders.

Mijn taalmaatjes - gevlucht voor een van de ergste dictatoriale regimes ter wereld - vinden de vrijheid hier het belangrijkste. Hij is een vriendelijke jonge man en een toffe echtgenoot. Ze doen hun uiterste best om in te burgeren. Zij wordt steeds westerser en knipt zelfs gaten in haar spijkerbroeken😁. Ze kijken mij tegenwoordig open in de ogen. Moeilijk, als je geleerd hebt om 
je hoofd te buigen voor een oudere vrouw. Beiden zijn beleefd naar mij toe en steeds vlotter. Alsof ze zich meer dan een ander willen waarmaken om geaccepteerd te worden als medelander. Stel je dat eens voor! Zo jammer, dat ik nog steeds de enige dorpsgenote ben met wie ze contact hebben sinds ze hier  juli 2015 in het dorp kwamen wonen.


Ik vind vluchten iets van een desolaat science fiction verhaal hebben. Je besluit om te vluchten. Je wilt overleven. Je laat alles achter je. Je gaat op weg naar een continent ver van waar je geboren bent, en dat continent lijkt op een onneembare vesting, een andere, bijna parallelle wereld, maar waar moet je anders heen met je dromen? Als je binnenkomt heb je ook nog de kans om heringedeeld te worden.
Laten we afstand nemen van het denken dat ons vast doet lopen. Bekijk het vanuit een groter perspectief want zover wij, mensheid, tot nu toe weten leven wij op de enige planeet waar leven mógelijk is. Een prachtige planeet die rustig door de ruimte roteert. Hier op aarde bestaat het planten-,dieren- en mensenrijk. Hier is zon, maan, dag, nacht, water en lucht. Het is hier waar 
we leren met elkaar in harmonie om te gaan. Niet op de maan.

Leven en laten leven in respect voor elkaars eigenheid. Talenten delen. De ander zien met ons hart en een dosis gezond verstand. Laten wij ons bewust zijn wat een migrant heeft volbracht om hier te kunnen komen. Zouden we dergelijke moedige, doorzetters niet met open armen behoren te verwelkomen? Tegen bozen en verontwaardigden zeg ik: STOP met generaliseren en vooroordelen. Stop met er een onaangenaam, troosteloos script van te maken. Droom positieve dromen. Laten we  oplossingsgericht denken en vooral geen vluchtelingen van ons hart worden❣️




Geen opmerkingen: