woensdag 19 juli 2017

Hartzeer💔

Praatjes cq beweringen waardoor iets -wat dat iets ook is- een eigen leven gaat leiden en groter wordt. Ze voelt het. Ze weet niet hoe met conflicten om te gaan als het haarzelf betreft. Haar intentie is om harmonieus en verbindend  te zijn, maar hoe als het niet meer werkt? 
Een open brief zonder envelop schrijven en ‘ik mis jullie’ een paar keer durven uitspreken  met ….als respons: ’maar … jij hebt dit en dat.’ Koele blikken. 
Wat kan ze hiermee, behalve wederom dichtklappen? Door haar toedoen narigheid???
Echter, ze is geen malle Eppie.


Zij, die gewend is om complimenten te geven en kwaliteiten te zien -in plaats van tekortkomingen - heeft ze hiervoor kanker overleefd?

Maanden terug hoorde ze: ‘door jou dit en door jou dat. Het hoe dan? pijnigt nog steeds haar hersenen en hart. Geen uitleg. Haar strot knijpt dicht. Geen woorden.
Vreselijk als er aantijgingen zijn die ze niet begrijpt. Ze leeft zich in anderen in, maar dit is te heftig. Ze voelt de pijn van de ander gemengd met de eigen pijn. Wat te doen? Wat te laten? 

Nooit werd naar het waarom van haar kant van de situatie gevraagd. Kon ze mondeling maar net zo vlot reageren als schriftelijk. 

Ook waren er in haar leven ziektes en overlijdens in het afgelopen jaar. Dat hakt er ook in.

Er is stilte. Niet de stilte waar ze van houdt. Deze stilte voelt alsof ze niet mag bestaan. Het teleporteert haar naar de verlatenheid 
van haar jeugdjaren in de pleegkind periode. 

Dag oude patronen, jullie zijn mij niet meer de baas. 

Ze mág zijn wie ze is. Daar kiest zij voor. Maar …

Ja, misschien had ze het anders aankunnen pakken. Hoe dan? Ze wou niemand lastigvallen. Geen vertrouwen schaden. Ze dacht het juiste te doen. Het pakte, buiten haar om, anders uit. Dat spijt haar intens.

Praatjes zijn als de zaadjes van een boom, ze kunnen meegedragen worden door de wind en ergens anders wortel schieten om een eigen leven te gaan leiden. Het voelt zo niet  kloppend om niet meer gegroet te worden door deze vrienden.

God, wat heeft ze misdaan, behalve niet tot last willen zijn en op 
een gegeven moment trachten te overleggen en grenzen willen aangeven? Het niet gegroet worden in combinatie met genegeerd worden - hoofden die wegdraaien op haar groet- doet keer op keer iets onverdraagbaar pijnlijks samentrekken in haar borst en 
maag. 
Groette zij wellicht ook een ander niet, omdat ze een ander niet zag? Zou het daardoor komen?

Zij, die vriendschappen van tientallen jaren heeft, weet niet meer hoe met deze van vijf jaar om te gaan.

Vele manieren zijn er om woorden en daden te interpreteren door evenzoveel manieren van opvoeden en ervaringen. Daardoor 
zoveel manieren om iets te denken, veronderstellen en begrijpen. 
Ieder huisje heeft zijn kruisje. Bekijk daarom altijd een situatie van twee kanten. Dat valt soms niet mee. Empathie is haar valkuil. 

De oude vrouw zucht, ze heeft erge hartzeer om de situatie in al haar facetten. Zoveel onbegrip. Nog steeds zijn ze haar dierbaar. 
Ze is vermoeid. Elkaar aankijken en knuffelen zou fijn zijn, fluistert haar hart. Heeft ze dan zo weinig credit opgebouwd? Vriendschap is toch door dik en dun? Ze weet van zichzelf dat ze zichzelf was en is. Ze stelt zichzelf meestal ten vraag en geeft wat
 in haar vermogen ligt. Nu is ze het zat. Ze heeft haar best gedaan door rustig af te wachten en niet tot last te zijn. Het werkt niet. De koek is voorlopig op. Zal ze verhuizen, weg van haar paradijselijk plekje? Op de vlucht voor gekwetstheid? 

Het leven is zo kort.






6 opmerkingen:

Anoniem zei

Natuurlijk gaat ze niet verhuizen, de oude vrouw.
Vriendschap moet van twee kanten gevoed worden.
De vrouw dacht dat ze vrienden waren.
Maar ...
Wat dachten de anderen?

Tilly Kuiper zei

Ze dachten- dat weet de oude vrouw en dat ervaarde ze- dat ze vrienden waren.

Tilly Kuiper zei

Maar ja, precies je indenken wat een ander denkt kán en mág niet.
Echter, ze voelde sterke verbondenheid en dat is nog niet weg.

Tilly Kuiper zei

wederzijds gevoel van verbondenheid.

Tilly Kuiper zei

Dat was. Nu heeft ze gevoel alsof er een navelstreng is doorgeknipt 😕En toch ook weer niet.

Tilly Kuiper zei

En wat de anderen dachten en denken? Ze hadden én hebben het moeilijk. Dat begrijpt de oude vrouw ook.