vrijdag 4 augustus 2017

Wie de schoen past ...*

Om in een vriendelijke samenleving te  blijven geloven, zou ik niet op Twitter moeten komen. Ik krijg er soms aanvallen van misselijkheid. Vervolgens kriebelt het heftig in mij om naar aanleiding van de verwensingen door ene @ …. een vlog de wereld in te sturen. Die life video knop met rood puntje daagt  mij steeds vaker uit: kom op, spreek.
Vooralsnog houd ik het bij Tweets.


Vanmorgen begon mijn dag met wederom de gedachte aan een vriendelijke samenleving. Een illusie? De burgemeester van Amsterdam blies die droom nieuw leven in. 
Is het een illusie om te wensen dat mensen netjes met elkaar omgaan? Is het een illusie dat een mooi én ziek mens een drie uur durend gesprek voert waarin hij humane normen en waardes uitdraagt? Is het een illusie dat diezelfde mens  schaamteloze 
verwensingen en beledigingen naar zijn hoofd krijgt op Twitter? Het gevolg? Kotsneigingen.

 Woordspuwende twitteraar, heb je geen droom waar je blij van wordt? Een droom waar iedereen blij van wordt? Wat zijn je kwaliteiten? Verwensingen sturen? Ont- wensen? Zou je het niet fijn vinden om je oprecht blij te voelen? Ben je bang om je hart open te stellen? Ben je bang om gekwetst te worden omdat je al zo vaak gekwetst bent? Daarom beledig en verwens je anderen tot op het bot? Doet dat je goed? Niet echt, he? Wat voel je nu in je hart? Werd je vroeger gepest en pest je daarom terug? Het is - naar mijn gevoel- ver onder de maat.
Sommige tweets zijn te erg. Je hield je redelijk in met mij, ik kan het relativeren. Maar toch …
Doe een ander niet aan wat je niet voor jezelf én je dierbaren wenst!


Met beledigingen en verwensingen stuur je jouw en andermans levensenergie in een negatieve spiraal. 
Wees eerlijk. Je keek dus naar die uitzending van Zomergasten? Kijk nog eens, kijk goed. Stel je hart open voor je medemens. 
Luister! Ook naar de verhalen over medemensen die het leven lieten in oorlogen omdat ze gegeneraliseerd werden. Genocide. Over éen kam geschoren alsof niet ieder mens op deze planeet uniek is en zijn, haar en hen eigenheid heeft. Zie het, voel het en hoor het. ‘Omdat we zo verschillend zijn, hebben we zoveel te delen’ gaf mijn moeder mij mee. Deel daarom opbouwende gedachten.


Wees een voorbeeld voor jongeren. Ik begrijp aan je Twitter naam te zien, dat je graag zou willen dat de Nederlandse gebruiken blijven? Ja, ik begrijp het. Ook ik zou wensen dat veel bij het oude blijft, maar door de eeuwen heen is er verandering.

Laten we het van twee of meer kanten bezien. Voel het! Stop met verwensingen, schaamteloze beledigingen, haatzaaien en doemdenken. Stop met generaliseren. Stop met mensen te beoordelen die je niet kent. Stop! Waarom naar disharmonie toewerken? 

Ieder huisje heeft zijn kruisje.Laten we het daarom gezellig houden. 

Hoe kún je iemand veroordelen die verbindend werkt? Je moet wel erg gekwetst zijn,@ …., door je negatieve gedachten voeding geven om een zieke man die zijn stinkende best doet om te verbinden, zo te verwensen. Voelllll. Trouwens, met het beledigen en verwensen van iemand of deze nou ziek of gezond is haal je je eigen menszijn naar beneden. Het tegendeel van verwensen is wensen. Ik wens je,@…  een heldere, milde en begripvolle kijk op mensen die doen wat in hun beste vermogen ligt. Wat ligt er in jouw beste vermogen? 

Ik wens een iedereen een motiverende en inspirerende dag toe. Het leven is niet vanzelfsprekend. Motiveer jezelf en laten we respect voor het leven en dus voor elkaar hebben in woord en daad. 










3 opmerkingen:

Corina Bloem zei

Mooi, recht uit je hart.
Een bevlogen stuk tekst waar
menig mens van kan leren.

Tilly Kuiper zei

😌dank je, Bloem.

Roely Bakker zei

Heel mooi verwoord Tilly.
Ach waren alle mensen wijs ...