zaterdag 30 september 2017

Over het wel of niet schrijven van een boek

Ieder manuscript waar ik aan begin met de gedachte: ‘dit wordt ooit een boek’ verdwijnt op mysterieuze wijze. Of ... een laptoB crasht🙄. Zoals van de week.
Misschien moet/ mag/wil/ kies ik er nu eindelijk eens voor om het hele boek idee uit mijn kop te zetten?
Hm, misschien wel.🤔
Manipuleert mijn onderbewustzijn mij? Manipuleer ik mijn onderbewustzijn?
🤔
Hm, misschien wel. Misschien niet.
Is het de moed opgeven? Is het vermijden?
Misschien wel, misschien niet
In ieder geval geeft mijn nieuwe: ‘ik ga geen boek schrijven idee’ mij een intens vrij gevoel. 
😌😃👍🏼🎵🍀💕🍀

Persé een boek te willen moeten schrijven? Los laten. Hoppaaaa het idee laten gaan dat ik krampachtig mijn ‘ik zal en moet een boek schrijven’ tracht vast te houden. Het gedeelte in mij waar dat idee vastgeworteld oftewel vastgeroest zit opent zich langzaam als een hand. Die hand laat gaan als een hartenklop die vrij mag kloppen.
Het geeft mij een iets verdrietig gevoel, doch tegelijkertijd is er ook een intense opluchting.👍🏼🐬😌😃want we stoppen niet met schrijven. Integendeel. Mijn energie mág stromen van mijzelf op welke manier dan ook waar ik mij oké bij voel. Voor mij is persé een boek willen schrijven als een stromend water dat steeds langzamer beweegt en uiteindelijk eindigt als een stilstaand miezerig bijna uitgedroogd poeltje waar geen mens of dier nog iets drinkbaars uit kan halen. 
Het is dus geen vermijden. Integendeel. 
Of toch? Nee. Het is een ándere manier. 

Hoe die manier is, mag ik zelf nog ontdekken. 






Geen opmerkingen: