zaterdag 18 november 2017

❤️Laat Rust meester van je worden


Langzaam roteert de planeet een nieuwe dag in. Het ziet er naar uit dat het lekker zonnig herfstwandelweer is. Echter zij, die bewegen kon om wat dan ook eruit te lopen, is tijdelijk beperkt qua lopen. Het eerder geblesseerde been dat het laatste geblesseerde been heeft opgevangen is nu ook krakkemikkig en zeer pijnlijk. Het schiet niet op. Vandaag is het Nieuwe Maan, een nieuwe cyclus. Nieuw begin? Het voelt wel en niet zo. Ze voelt zich vandaag opstandig dat ze nog niet kan bewegen zoals zij zich dat zou wensen. Ze dirigeert zich vandaag naar bed. Ieder uur mag en moet ze van zichzelf eruit, trap lopen en wat in huis keutelen. Oefenen op hometrainer. Meer niet. Gisteren was het te veel.


Toch leert ze, dagelijks, keer op keer weer om rust meester van zich te laten worden. Het voelt weldadig. Rustig stroomt haar levensenergie, kalm als een beekje. Kalm, ondanks het opstandige gevoel? Paradoxaal. Raar maar waar. 

Dagelijks doet zij oefeningen en hoewel haar eerdere opgebouwde fysieke conditie nog ver te zoeken is, is een andere gesteldheid zich aan het opbouwen.

Wat is haar tijdmaat? Wat is nu kloppend?

Dat tempo was zestien dagen terug nog om heftig woest te kicken 
naar spookbeelden uit het verleden. En nu? Langzaam is ze. Langzaam als een schildpad met de energie van een paard. Toch vermoeid. Dubbel.


Deze maanden met een R, met minder daglicht, vond ze haar leven lang een verschrikking en nu? Lamp aan ook overdag. De afgelopen dag maakte zij zittend aan tafel laden schoon. Wat overbodig is gaat weg in een doos of naar de vuilnis. Ze ordende, ze schreef en ze stapt van het ene het andere moment in. Het niet goed kunnen lopen leert haar meer aandachtigheid. Aandacht aan wat haar lichaam behoeft, voorbij de innerlijke storm van haar gedachten en emoties. Voorbij. Zij zal weer goed kunnen lopen. Zij wel. Zovelen niet. Ze is dankbaar. Over een poos zal ze de zoldertrap weer opkunnen naar haar atelier. Alle voltes in haar hoofd schreef of wandelde zij eruit. Leegtes vulde ze met schilderen. Ze houdt van schilderen of werken met speksteen. Exposeren of weet ik veel wat ermee doen is niet haar ding. Wat kan ze er mee? Het is te vol op zolder. Een keer gooide ze een grote schilderachtigheid bij het grof vuil. Dat voelde niet kloppend. Alsof ze iets levends weggooide. 

Zouden er mensen geïnteresseerd zijn in haar verf maar raak geklieder? 
















2 opmerkingen:

Roely Bakker zei

Geïnteresseerd? Vast wel.
Ik houd van je schrijfsels. Zo herkenbaar.

Tilly Kuiper zei

Dank je, R.
Liefs van M