zondag 10 december 2017

Het sneeuwt.🌨❄️

Zachte kristallen
dwarrelen, wit en koud
transformeren de tuin van
 herfstiggrauw naar maagdelijk
winterwit.
Oogleden op een kier
zie, een palet aan kleuren.

Wij, vroeger op onze  slee
hoge stemmen van plezier en spanning
schateren.
Ja, daar gaan we de helling af
keer op keer weer.


Dan mijn kinderen, jaren later
op dezelfde nu zo oude slee
dolle, blijde winterpret.

Hier en Nu
de bejaarde conifeer, altijd groen
staat rechtop, haar volle takken 
als armen gespreid,
schuilplek voor vogels
daarachter een voederplaats
vogels vliegen af en aan.
vertoeven er een poos, rusten uit.
hun koppekes kijken af en toe uit  de boom 
.

Dank je wel, groenblijvende bomen en planten.

Mijn tuin is vol.

Aan de noordkant van mijn huis
kijk ik uit op pas gerenoveerde huizen
met bijna alle ‘tuinen’ versteend als stoepen.
Dat dit mág in deze tijden van klimaatcrisis.


Twee zwarte vogels. Kauwen? zoeken hongerig
in de enige twee overgebleven rechthoekjes aarde
naar voedsel
geen groen, geen takken of bladeren. 
Geen 
Niets.



Ik denk aan vluchtelingen
kampen vorig jaar op tv in de winter.
Hoe hebben deze mensen
















Geen opmerkingen: