woensdag 13 december 2017

Inburgeren, luisteren en begrijpen

Ja, laten we het eens over Inburgeren hebben. In de Tweede Kamer wordt er vandaag over gepraat.
Over mensen.

In hokjes gedacht door sommigen die denken tekort te komen? 
In verband met geld?
Eigenlijk ben ik erover uitgeschreven. Of ... begin ik pas? Zo vermoeiend en demotiverend vind ik het om gegeneraliseer aan te horen met een nog grotere dosis gerationaliseer van alle 
stuurlui aan wal. 




Als taalcoach ben ik dát zat. Laat ik je dit zeggen, zowel mijn taalmaatjes en ik doen ons best. We doen wat in ons vermogen ligt. Een paar uur coachen per week  dan is de koek op en kunnen we niets meer absorberen. Uitleggen is ook absorberen. Daarna school en nog meer absorberen wat is geleerd. Dat zou jij ook doen wanneer je Russisch zou leren.
Daarnet kreeg ik een Whats  appje plus mooie foto in de sneeuw van haar- mijn sinds kort vrouwelijk taalmaatje- die mijn dochter zou kunnen zijn. Blij kijkt zij in de lens. Familie, behalve haar 
man die mijn eerste taalmaatje was, heeft ze niet meer. Praten 

doen we er niet over. Soms, dan kunnen we er niet onderuit en neem ik mijn familie als voorbeeld voor zus, zoon, dochter 

enzovoort. Ze wil vooruit. Het enge is dat ik nog steeds de enige Nederlander ben waar mijn twee statushouders, vrienden, bij aan huis komen.
Ja ja, ik schreef het eerder en blijf het schrijven. 
Het is ons, zij en ik nog steeds niet gelukt om dat soort contacten voor ze aan te gaan in ons dorp. Als er al contact is, is het gelijk een uittesten. Zelf heb ik daar een gruwelijke hekel aan. 

Het is niet anders. En ja, mensen sluiten zich op in hun huizen. Ja. Ik ook.
Maar toch, verdorie nog aan toe. Taalmaatjes, taalcoachen, docenten inburgering, klasseassistenten en alle betrokkenen doen
 zo ons best. Kortgeleden las ik in een krant dat bijna niemand slaagt voor het Inburgeringsexamen.


Dat is een opsteker🙄.  Tjonge, wat demotiverend.

Wanneer krijgt een inburgeraar nou eens complimenten en nee, niet alleen van de docent of taalcoach maar van de gewone burger? Mijn manlijk taalmaatje heeft sinds begin januari examen na examen na her na her examen gedaan. Steeds herexamens.

Om gek van te worden. Hij blijft rustig. Hij is nu geslaagd voor de herexamens Begrijpen, Luisteren, Lezen én Kennis der Nederlandse Maatschappij. Luisteren en begrijpen zijn heel belangrijk. Luisteren vooral. Dan pas leer je echt begrijpen en mensen kennen.


Toch?
De uitslagen voor de herexamens spreken en schrijven zijn er nog steeds niet. Ik geef toe, dat het spreken nog niet is zoals menig Nederlander het zou wensen. Maar is het niet grandioos wat hij al wel kan? LUISTEREN EN BEGRIJPEN plus Kennis der Nederlandse Maatschappij en LEZEN.

Misschien als iedere Nederlander naar welk medemens dan ook meer zou LUISTEREN ook meer zou begrijpen van de ander en niet constant testen wat deze niet weet. Kijk naar wat iemand wél weet. Kijk, naar wat iemand wél kan. Luister en begrijp en dan heb ik het niet alleen over de Nederlandse Taal.








Geen opmerkingen: