donderdag 7 december 2017

Mijn poezebeestje😻

Mijn poezebeestje kwam jaren terug zoals ze kwam. Iedere dag stapte ze mijn huis binnen. Sliep een paar uur en verdween dan weer. Nee, ik was niet van plan om ooit nog een kat of hond te nemen. Te veel verdriet om het gemis naderhand. Doch, het leven gaat zoals het gaat.
Het zal zes of was het vijf jaar terug geweest zijn dat ze de keuze mocht maken tussen haar baasje van toen en mij. In haar huis een kattenbak en eten. Ik haalde mijn oude kattebak van al mijn  vier overleden katten te voorschijn en kreeg eten voor haar. Ze koos ...koos om bij mij te blijven. Op dit dit moment ligt ze tegen mijn benen aan. Knus, warm, gezellig en zelfstandig gezelschap. Mijn huisgenootje. Mijn dikkerdje. De regen striemt tegen de ramen. Kou komt door het slaapkamerraam heen. Buiten hoor ik ambulances, hun sirenes staan aan. Sterkte voor de betrokkenen waarvoor die sirenes loeien. Wat zou er zijn? Ik laat het gaan. 

Poezebeestje en ik blijven vandaag teruggetrokken. Ik zeg haar naam. Ze kijkt op, spint en we voelen onze verbondenheid. Dank je wel, Jaydee. 




Geen opmerkingen: