zondag 31 december 2017

Worsteling over jezelf motiveren op Oudejaarsdag


Motiveer, motiveer, motiveer
motivatie
Motiveer motivatie.

Niet veel is moeilijker dan jezelf
te motiveren als je je niet gemotiveerd voelt
óm jezelf te motiveren.


Ze houdt van het leven, maar ..?
Ze worstelt en worstelt. Toch redt ze het niet
en
neemt het gedeprimeerde gevoel de overhand


in een nare vorm van slijmerige beklemming



die zich om haar hart, hoofd en lijf tracht vast te hechten
richting depressie. In haar hoofd woorden en zinnen die ooit tegen haar gezegd zijn, ze halen haar net niet onderuit. 

Stop! Op iets anders afstemmen. Gedachten en gevoelens jullie zijn echo’s uit de oude doos. Voorbij. NU! Klaar. Het is nu anno 31-12-2017.

Oké, accepteren maar:’ ik voel mij te naar?’


Ze houdt het tegen met een fysieke beweging en spreekt zichzelf toe, wederom. ‘Keer het weer in jezelf om.
Maak het weer zonnig in jezelf.’
Lazerstraal op gedachten en gevoel van alles wat niet bij mij hoort. Van alles wat niet bij mij past. Nu is het klaaarrrr. Ik ben er klaar mee. Alsjeblieft.

Maar ja, de maan is vol. 
Zo vol. 
Te vol. 
Te afschuwelijk vreselijk 
v o l.




Ja, deels heeft zij een hekel aan  oud en nieuw
en een hekel aan de december maand.
Altijd gebeurde er wat naars in die maand?
Keer, keer, keer ... transformeer. Pool om. 
Gedachten buffet kalmaan. Ssst
Serveer nu alleen mooie herinneringen,
houd je denken in bedwang.
Gedachten alsjeblieft kabbel als water, lieflijk als een beekje. Denk nu aan iets moois. Stapvoets als een paard.
Beweeg. Rustig. 
Energie in mij kalmeer.
Hoewel, goed dát er energie is. 

Maar ah, je kunt niet meer- nog niet?- goed wandelen?
Ga tóch naar buiten.
Ga daarna schilderen.

Ga daarna iets moois schrijven.


D o e n!





De december maand bracht ook warmte in haar hart
Echt, ze is dankbaar voor ál het goede dat het leven haar schenkt.
Ze kan dankbaar zijn voor een mus of duif op de tuintafel
die relaxed naar binnen kijkt.
Ze kan dankbaar zijn voor een kind dat zomaar naast haar komt 
zitten
onbevangen, blij en vol blijde verwondering over zoveel
Ze is dankbaar voor zoveel.
Dankbaar voor een vriendin die op haa 70 ste verjaardag een ontbijt voor haar  komt maken, zussen die zich hebben ingespannen om er iets moois van te maken. Op velerlei manieren.

Haar kinderen zij aan zij staand, dragen iets voor op de letters van haar naam.
Het ontroert haar intens, dankbaar dat ze kanjers van kinderen, 
zussen, aanhang en vriendinnen in haar leven heeft.



Ondanks dat het een tevens zwaar jaar was van overlijdens, ziekte, verdriet, afscheid nemen is ze echt dankbaar. Toch 

ontbreekt haar nu motivatie.
Verhuizing naar Verweggistan met bestemming onbekend doet haar veel. Maar, ze begrijpt het.


Het is niet anders. Dankbaar voor videobellen.  Vroeger bestond dat niet.

Haar kinderen zijn nu samen op vakantie in een ander Verweggistan. Dagelijks sturen ze foto’s en berichten, meer dan wanneer ze weer aan het werk zijn. Haar hart is blij dat de twee goed met elkaar kunnen opschieten. Bijzonder. 


Haar jaar eindigt een week terug de meest vreemde 

overlijdensaankondiging. De crematie heeft al plaatsgevonden. 
Een dramatische tragedie. 

Nee, ze voelt zich nog niet echt top. 
Al moet motivatie uit jezelf komen, toch zou ze het fijn vinden



als iemand anders haar nu motiveerde. Of haar liet lachen. Zoals haar vader kon. Of samen zingen. Zingen? Wat let je? Zinggggg.


Kerstbroodjes opwarmen. Geen spullen meer kopen in het 

vervolg voor het geval er eens iemand langs zou komen.

Uitnodigen heeft ook geen zin. Na vier afwijzingen heeft ze het wel gehad. Ze moet het niet persoonlijk nemen, want zijzelf wil ook de deur niet uit vanavond en de telefoon gaat op stil.

Oh ja? Waarom? Het oude verhaal van niet gekwetst willen 
worden en in haar volle hoofd niet nog meer woorden van een 
ander erbij kunnen hebben van wat ze zou moéten doen?
En ..zij wil gemotiveerd worden? Wat een flapdrol🙄.


Je eigen beste vriendin zijn? Het lukt haar nu niet.
Er komt een nieuwsbericht pop up binnen: vader springt met 
zoontje voor de trein. Ooowww, wat een leed. Wat een leed ook voor de nabestaanden. 


Hier en Nu zijn zegt een stem in haar.
Hier en Nu, kies voor dit nieuwe moment. 
Hier en Nu, ademen! 
Doe oefeningen en vier het leven
dat kon die vader niet en het kind had geen keuze?
Jij wel.







Kies. Kies voor het leven.
Kies om te leven.

Het leven is de  m o e i t e waard.


 Absorbeer en zing mee 

https://youtu.be/T8eoEv1tnTU













Geen opmerkingen: