maandag 1 januari 2018

💫🍀Dank je wel

Vanuit de ochtendstiilte van deze eerste dag van het jaar 2018 groet ik je. De zon schijnt bleek door de luxaflex naar binnen. Het gordijn bolt door de wind. Het  slaapkamerraam staat open.  Frisse lucht  waait naar binnen. Dat is nodig.
De Oudejaarsdag en avond  laat ik achter mij. Diep adem ik de nieuwe dag in. De Stilte van het alleen zijn is nu weer aangenaam.

Dan stap ik mijn bed uit en treed het nieuw jaar tegemoet. Het nieuwe kalenderjaar met iedere dag een mogelijkheid om er iets van te maken. Wat? Geen idee nog. Leven!
 Het Leven ‘hebben’ en leven is niet vanzelfsprekend. Ik voel mij leeg als een volle maan, echter vol van het zonnetje in mij dat toch weer is gaan schijnen. Fijn, dat er kalenders en klokken bestaan en we niet verdwijnen in de oeverloze tijdloosheid van wat het bewustzijn ons kan doen voelen in ons  eenzaamste alleen zijn-wanneer velen op een familie eilandje zitten-  hoewel ik mij dan toch ook  bewust ben van het al- éen zijn en het een- saam zijn. 


Vergeef mij dat ik schrijven soms zo vreselijk nodig kan hebben. Ho o ono pono. Zonder had ik het gisteren niet gered. Dat klinkt wellicht dramatisch en overdreven? Soit! 
Dank je wel.

Gelukkig Nieuwjaar!
🍀💕🍀



Geen opmerkingen: