zondag 28 januari 2018

🤝✌️ Een poging om miscommunicatie op te lossen


Getriggerd
kort aangeraakt
onbedoelde lawine aan gevoel.
woorden die er uit floepen.
Verdriet weent onverwoordbare tranen.
Kwetsbaar.






Reageren
op woorden
 we hebben rauwzeer
Sorry voor de miscommunicatie



Verdriet.



Mijn wens
is dat je 
met je rouw kunt
omgaan en jezelf de hand.
Geeft.

Ween
je leed
heus het geeft  
lucht aan je hart 
zo geblokkeerd en vol smart.

Ik zie je.




Ervaring, leed en rouw 
zien en voelen in elkaar
verbindt, ook wonden



Oude
patronen, overtuigingen
spiralend van en 
naar een ander punt van staan.
Bewustzijn.

We zijn als staan we aan een ronde tafel. Ieder mens heeft ervaringen. Ieder ziet en voelt iets anders, ziet het net anders. Ieder ziet wat anders, net achter diegene die voor je staat aan de andere kant. Echter, wat ons bindt is dat we allemaal gasten aan die tafel zijn. Wensen wij niet allemaal dat er niet aan ons gevoel voorbij wordt gegaan? Niet door de ander, niet door jezelf?


Ik zie je. 


Ho ono pono indien het leek dat ik wellicht aan je gevoel voorbij ging. We gingen aan elkaars gevoel voorbij. Bleven we ons eigen gevoel trouw?

Geen opmerkingen: