vrijdag 9 maart 2018

2/2 🍀💕🍀Soms ( in het kader van Internationale vrouwendag en menszijnj

Soms moet ze iets kwijt.
Alleen maar om het te delen, niets meer en niets minder
schrijvend delen omdat praten soms te vermoeiend kan zijn
omdat haar overactieve brein op dat moment even niet kan absorberen wat een ander terugzegt of terugschrijft.
Het luisterende en lezend oog  van de ander is dan voldoende.


Soms moet ze iets kwijt.
Alleen maar om het te delen, niets meer en niets minder
dan praat ze, dan telefoneert ze 
maar je verbaal uiten houdt dan in dat je  tevens moet luisteren
naar de ander?


Dus spreekt ze niet veel wanneer ze te vermoeid is. 








En soms wel.

Haar hoofd kan even niets van een ander in zich opnemen
Het invullen van anderen vermoeid zo zeer, dus zegt ze ... ja en amen.

Soms is ze overprikkeld.
Dan neemt ze geen telefoon aan.
Dan is ze stil. Gekeerd in zichzelf
terwijl de buitenwereld nog steeds aanwezig is

in alle veelheid.
Dan is ze stil, om zichzelf te hervinden
omdat de grens tussen haar en de wereld

dun is.




Introvert, extravert ze is het beide.

In haar introvert zijn voelt ze zich weer 
meer extravert worden.

Anderen droegen en dragen- goed bedoeld- oplossingen voor haar aan,

dankbaar is ze voor haar dierbaren. 

Zij weet dat rust, slaap en buiten in de natuur zijn,
de druk weer wegnemen.
Te hooggevoelig? Hooggevoelig zijn is geen ziekte.
Het is wie zij is. Ze is een krachtige vrouwe die kan kiezen.





Als ze zich weer beter voelt dan zal ze weer 

naar wat anderen willen delen luisteren.

Luisteren, meestal kan zij het goed, 


.


Ze is vermoeid, voelt zich niet in orde en neuriet het liedje Laat mij, 
laat mij mijn eigen gang maar gaan.
Ze wil sorry zeggen dat ze is zoals ze is. Op internationale vrouwendag?
‘ je laat het’ fluistert ze zichzelf toe. Ze mag zijnzijn wie ze is,


.

De wereld van de Taal der Gesproken Woorden is heilig?
Zonder verbale woorden geen schrijven?
Ze is dankbaar dat ze zich kan uiten. 
Op haar manier.


Zacht neuriet ze een melodietje. 

Dat is goed voor het brein zegt prof. dr. Erik Schrerder
maar dát wist ze al lang.


Ze weet dat ze de wereld niet naar haar hand kan zetten,
ze geeft slechts haar grenzen aan. Oefent zich erin, ze geeft aan wat ze wel en niet kan behappen, zonder ook dat diepgaand te móeten uitleggen.


Soms, denkt ze dat ze gek wordt, maar nee ..dat is omdat ze nog steeds niet aan andermans verwachten kan voldoen?
Dat kan nooit! Nooit is ze goed genoeg in andermans ogen.
Hoeft ook niet. Niet meer. 

Ssst ...rustig maar, je mag jezelf zijn. De ander ook.


Soms heeft ze een knuffel nodig. Niets meer en niets minder.






Geen opmerkingen: