donderdag 8 maart 2018

🚆🚇🚌2/3 vervolg en hopelijk goed einde van ons NS OV chipkaart drama

Dinsdag 6 maart 2018.


Mijn Taalmaatje vraagt mij vaak: waarom (is dit) in Nederland zo? Waarom spreken ( spreekt) in Nederland iedereen snel? Waarom in Nederland mensen geen gedoeld ( geduld)?




Net zo min als dat ik vroeger op sommige vragen van mijn
kinderen geen antwoord kon geven behalve dat het nu eenmaal zo is en dat er geduldige, ongeduldige mensen en mensen daar tussen in zijn, zo weet ik op sommige vragen van mijn taalmaatjes evenmin een begrijpelijk antwoord te geven.
Zit ík regelmatig tegen alle huidige prikkels van ons kleine landje aan te hikken, dan heeft iemand uit een andere cultuur er nóg meer moeite mee.


Vandaag vieren wij - een van mijn taalmaatjes en ik- het heugelijke feit dat wij wekelijks gedurende -op tien dagen na twee maanden- úren hebben gebruikt om achter de oplossing te komen van het mysterie van het hoe&wat bij een verloren OVchipkaart en een abonnement op een OV kaart te zetten. Dan 
nog geeft het mij een onvoldaan gevoel omdat ik nog steeds niet ik staat was én ben om aan wie dan ook uit te leggen in begrijpelijk Nederlands hoe het in elkaar steekt. ( in elkaar steken kan ik op dit moment van schrijven evenmin uitleggen🤨😆.)


Dan nu, vandaag. Achteraf kan ik er iets om lachen. Dit, omdat ik 
het vertikte om de telefoon te gebruiken en ik liet het taalmaatje evenmin doen. De stress kon ik niet weer aan. Steeds van hot 
naar her verwezen worden, keuzemenu’s en teveel praten doen mijn stressniveau stijgen. De ‘mop’ was dat ik een 24 uurs bloeddrukmeet kastje omh

Aan mijn taalmaatje heb ik al uitgelegd dat ik de vorige keer -nadat ik onderstaand Blogbericht op Twitter had geslingerd- ik goed contact had met geduldige medewerkers via privé berichten. Hoewel het keer op keer lijkt of ze Chinees schrijven. 

Inburgeren valt niet mee. Soms evenmin voor deze taalcoach.

Echter, vandaag is het hopelijk, hopelijk, hopelijk goed gekomen. 

Nogmaals via Twitter privé bericht heb ik  nu samen met  taalmaatje en ik contact met een aardige medewerker ^JJ. Hij/ zij 
verdient een pluim💐👍. Al was het een doorploeteren om elkaar trachten te begrijpen, uiteindelijk is het hem/haar gelukt om ons duidelijk te maken wat we niet begrepen. 


Het uitleggen aan een ander lukt mij nog steeds niet, maar ik heb goede hoop dat het abonnement nu op de derde ontvangen OV chipkaart staat. Het teveel betaalde komt op de rekening van mijn 
taalmaatje. Voortaan stuur ik gelijk door naar Stimoz en wellicht ga ik er voor mijzelf ook heen😁.

Rest mij te zeggen dat ik het nog steeds jammer vind dat je niet meer een kaartje aan een loket kunt kopen. Hoewel ik moet toegeven dat het gemak van een OV kaart, mits alles het doet en je er niets anders meer hoeft te doen dan door poortjes te gaan, 
niet te onderschatten is. Hm, alles heeft zijn voors en tegens.

Het klanttevredenheids onderzoek dat ik ontving van de NS heb ik- ondanks alle ellende- op een positieve wijze  ingevuld💐. Iedere medewerker deed zijn en haar uiterste best om onze vragen te begrijpen en uit te leggen hoe ‘ het’ in elkaar steekt. 

Nu afwachten of het activeren van het abonnement is gelukt.

...al snap ik het nóg steeds nauwelijks😁😅 maar dat ligt niet aan de medewerkers maar aan de digitale wereld en aan mijn weerstand ertegen hoewel ik wel met dit Blog kan omgaan☺️.









Geen opmerkingen: