vrijdag 27 april 2018

👣Dank je wel reisstress, je mag met pensioen.

 Ik heb besloten terug te gaan naar het dorp waar ik als kind een onbezorgde tijd had. Is dat een teruggaan? Eigenlijk niet. Want ik ben anders. Het dorp zal waarschijnlijk anders zijn. Veel is anders. De mensen van weleer zijn niet meer. Maar wel woont er nog een vriendin. 62 jaar ouder dan toen. 
Al is er veel nog hetzelfde ik ga niet terug. Nee, ik ga vooruit.
Ja.
Het is gek met mooie herinneringen. Ze leven helder op mijn netvlies en met de dag verlichten ze meer vminder mooie herinneringen.  Verlicht worden in de betekenis van minder zwaar.




Het deel dat de blijde herinneringen in het dorp meemaakte wordt steeds sterker. Het transformeert zelfs die Vloekerdevloek reisstress. Het transformeert zelfs de angst om ergens terecht te komen en achtergelaten te worden waar ik niet wil zijn.

Ik kan daar nu over schrijven. Ik kijk het aan. Het gevoel is rustig : dat was. Nu is het niet. We houden een gezonde dosis alertzijn, maar ik ga mijzelf niet  meer gek maken. Ik geloof er nu in dat mijn lichaam rustig blijft reageren. Want ik koos toch echt zelf om dit te gaan ondernemen
Oké ik heb al eerder zelf voor twee reizen gekozen, een met 
zoon en een met dochter. Maar daar werkte ik mij het apekriek om de reisstress onder de knie te krijgen. Met de valk vlieg app.

Onder de knie krijgen is een onderdrukken, zelfs als je je op de
adem concentreert. 
Ik hoef niets onder de knie te hebben. Het gaat mij om het ermee om kunnen gaan. Ik sta mijzelf toe om over reisstress na te 
denken.  Ik ontken het geenszins. Ik sta mijzelf toen om op een vriendelijke toon er mee te communiceren. Het zo ongelooflijk. Ik zag een filmpje van een man die door rustig en stil te blijven 
staan terwijl er een chargerende olifant op hem afstormt de olifant wist te stoppen. Gewoon door niets te doen. De olifant doet niets.
Nu is het zo dat de olifant de olifant bleef.

Maar als ik het vergelijk met Reisstress zo groot als een olifant of als een wild paard. Dan ...hoef ik toch  geen repeterende mantra’s of affirmaties te doen om de reisstress te transformeren in mijn eigen energie? 
Dank je wel dat je er was reisstress. Ik begrijp dat je er was. Dank je wel. Beste zenuwlijerige  reisstress, je hebt de overtuiging - onbewust door mij ingeprent- dat je mij nog steeds moet 
waarschuwen als iets maar een beetje reisgerelagteerd is. Het hoeft niet meer.

Het hoeft niet meer, behalve als het écht nodig zou zijn. Dus zou je je weer heel klein willen maken, reisstress. Ontspan. Word maar rustig en stil. 
En als het ooit echt weer nodig zou moeten zijn, kom dan maar te voorschijn als mijn  waarschuwer. Laten we verfijnder luisteren. Naar de intuïtie en daarin fluisteringen van mijn hart volgen met een rustige geest. 

Dus. Ontspan en laat mij gaan waar ik heen kies te gaan. 

Dank je wel dat je er was, Reisstress. Heus, ik weet dat je nu wilt gaan gillen: ga niet, want je weet het niet zeker of je toch niet ergens anders heen gereden wordt waar we niet willen zijn.
Pfff, ik word er zo moe van. Dus, stop nu maar. Ik vertrouw vriendin. Inderdaad hoef ik er niet heen, maar ik maak mijn eigen keuzes nu. En ...het  is goed.




Geen opmerkingen: