vrijdag 20 april 2018

🐝De hommel

De irritante mij te prikkelende geluiden buiten in andere tuinen zijn over.
Ik sta op en doe de keukendeur open. Wacht even. Zie ik iets bewegen op de vloer? Een diertje? Een groot insect?
Snel pak ik een glas en een papiertje. Voorzichtig  zak ik door de knieën. Kalmerend praat ik tegen het insect, schuif er het glas overheen en het papiertje eronderdoor. Op ooghoogte zie ik dat het een hommel is die aan het einde van haar Latijn lijkt te zijn. Grauw is haar anders zwarte met gele vachtje. 
Geconcentreerd haal ik het glas eraf en leg mijn hand vlak bij het papiertje. De hommel schuifelt langzaam op een vinger en zo verder mijn hand op. 
Kortgeleden zag ik een video over een vrouw die een hommel met 1 vleugel had gered door suikerwater. Daar heb ik v an geleerd. Suikerwater.Het diertje kon niet meer vliegen en bleef bij
de vrouw tot zijn dood.

Aandachtig bekijk ik de hommel nadat ik met mijn andere hand 
water met wat suiker heb gepakt en gesprenkeld in de palm van mijn hand. Daarbij leg ik twee viooltjes . Na een poos begint ze het suikerwater op te zuigen met haar opzuigspriet. Even later 
onderzoekt ze de viooltjes. Ook daarmee voedt zij zich.

Heeft ze nou wel of niet twee vleugels? 


Na zich tijdloos te hebben gelaafd, bibbert ze met haar lijfje en wappert met ( hoeraaaa)  haar beide 👍vleugels, waarna ze als 
een helikopter omhoog stijgt. Vitaal zoemend speert ze op de open keukendeur af recht op de bak met viooltjes waar ze landt. Ik volg haar naar buiten. 
Haar kleuren zijn weer helder. Zwart met prachtig warmgeel. Ze vliegt van viooltje naar viooltje. 
Wat voel ik mij vereerd dat ze bij mij uitrustte en weer vitaal werd.

Dank je wel, hommel. Dank voor je vertrouwen. Dank voor al het werk wat jij en je soortgenoten en bijen doen. Zonder jullie was er geen leven op aarde. Zonder jullie was er geen voedsel.

Dagdag hommel. Nogmaals dank je wel. Het ga je goed. 


🐝 

Geen opmerkingen: