maandag 28 mei 2018

😊🎶 Mijn dochter komt logeren

Het is negen jaar geleden dat mijn destijds zelfstandiger wordende dochter het moederlijk huis verliet om op zichzelf te gaan wonen. De tijd was er meer dan rijp voor. In mijn blogbericht avondmijmeringen schreef ik er over. 


Ja, mijn krachtige, levenslustige, zelfbewuste, zelfverzekerde, aanwezige, aandachtvragende, actieve, daadkrachtige, sociale, levenslustige, werklustige, spraakzame, wandelend regionaaldagblad dochter. 
Altijd heeft ze werk. Altijd zet ze zich vol in. Ze is geliefd. Ze is intens gewenst. Ik ben dankbaar  dat ze zo opgedroogd is.En ja, ook trots. Haar open sollicitatie brief -die ze in het begin van haar Opleiding schreef- naar een sterrenrestaurant om er als stagiaire te mogen werken, was het begin van vele deuren die voor haar open gingen.


Als overgang van haar huidige werkplek waar ze deze week stopt naar haar nieuwe baan  gaat zij op de logeertoer. Bij haar pap en stiefmoeder en ...bij mij. Eerst bij mij. Het is lang geleden dat ze kwam logeren, meestal komt ze voor een paar uurtjes langs. Zoon is trouwer qua blijven overnachten. Als hij avonds niet weg hoeft geeft het mij een rustig gevoel en ochtends samen ontbijten is knus. Rustig en Zen zijn zoon en ik.

Dan nu dochterlief met haar spraakwaterval, vergelijkbaar met hoe mijn schrijven kan zijn. Tussen dit schrijven door belt ze een paar keer. Ze heeft er zin in. Zelf heb ik iets dat ik mijn eigen heilige ruimte zal moeten beschermen zodat ik mijzelf kan horen denken. Hoe ik het ooit voor elkaar kreeg toen de kinderen klein
 waren en er dagelijks aanloop was. Geen idee. 



We zullen zien of we de boel weer oppakken waar we negen jaar geleden eindigden? Nee, toch niet al lijkt het gisteren dat ze vertrok en een -op het bed na- lege kamer en te stil huis achterliet. 

Dochter heeft een ontwikkeling doorgemaakt en ik ook. In de Stilte 

Kortom ... logeren is leuk. Ook als het een paar weken is. 
Moge zij zich welkom voelen en thuis.


We gaan het gezellig maken. Wij, twee volwassen geworden vrouwen. Moeder en Dochter. Opeens denk ik terug aan mijn moeder. Wanneer ik een paar dagen bij haar logeerde
 ,dan wou ik weer weg. Paste mij te veel aan haar aan. 
Hm, wat zou ik willen dat mijn dochter deed? Wat wil ikzelf?
Samen de gulden middenweg bewandelen. Water bij de wijn 
doen en onthouden om humor als broodnodige smeerolie bij de hand houden. Onszelf zijn en blijven.

Ik verheug mij op lachen. Heerlijk samen de slappe lach hebben, want dat kan ik soms erg missen. En ... net vroeg zij: ‘Mam, mag die en die langskomen wanneer ik bij je ben?’
‘Tuurlijk.’ Ik voel mij enthousiast worden. Want ook haar vriendinnen verdwenen uit mijn dagelijks leven. 1 keer per jaar zagen we elkaar op dochter’s verjaardag,
Tralala, er komt weer leven in de brouwerij. Mijn lege nest is tijdelijk gevuld. 

Dat wordt naderhand weer afkicken, Til. 




Geen opmerkingen: