dinsdag 3 juli 2018

Vanuit kosmisch standpunt bezien?



Er zijn van die dagen, er zijn van die momenten dat ik het echt zo gehad heb met de digitale wereld betreffende e- mails die niet tot mijn brein doordringen. Soms lijkt het voor mij een acadabra taal waarop ik wederom contact met mijn bank moet opnemen. Ook die bankchat komt over als een vreemde taal- nee ik heb geen CVA gehad anders zou ik dit ook niet kunnen schrijven, toch?-terwijl ik mijn uiterste best doe om ook dát tot mijn brein te laten doordringen. Ik ben toch niet dom?

Snelle wereld. Langzame wereld.

De wereld van de kascheques was toch wel fijn? Mwoah.
Veel heeft zowel zijn voors en zijn tegens
Snelle, haastige wereld met het vele praten, praten, praten. 

Stress, stress, stress, deel van het Egosysteem waar je alles ook nog eens verbaal uit moet leggen
 versus  de langzame  wereld van het luisteren en opmerken,  waarin je zelf kunt bepalen in welk tempo je gaat. Waarin communiceren verder reikt dan al dat gepraat. Waarin je een deel bent van het geheel. Van het Ecosysteem. Ontspan. Ont-span. Ont  span.

Beide werelden zijn in wezen éen Wereld.

Van perspectief veranderen? 
Dan is er de gedachte: vanuit kosmisch, evolutionair standpunt gezien gaat alles zoals het gaat.
Laat ie fijn zijn.

Laat ik vandaag maar niet doorschrijven. 

Laat ik mijzelf op dit moment laten wandelen.

Laat RUST meester van je worden, sust ze zichzelf toe. Haar vaders stem echoot in haar: ga naar buiten en zing. Zing met de vogels.



Geen opmerkingen: